Witaj na chelseafc.com.pl. Zaloguj się lub zarejestruj, jeżeli nie posiadasz konta.

Historia

Chelsea Football Club – angielski klub piłkarski z zachodniego Londynu, założony w 1905 roku. Obecnie występuje w Premier League, większą część swej historii również spędził w najwyższej klasie rozgrywkowej w kraju. Trzykrotny mistrz Anglii, pięciokrotny zdobywca Pucharu Anglii i Pucharu Ligi oraz dwukrotny Pucharu Zdobywców Pucharów.

Chelsea rozgrywa mecze domowe na stadionie Stamford Bridge, położonym w zachodnim Londynie, w dzielnicy Fulham, mieszczącym 42 500 kibiców. Mimo swojej nazwy, klub ma siedzibę nie w dzielnicy Chelsea, lecz w Hammersmith and Fulham. Pierwszy ważniejszy sukces klubu to mistrzostwo kraju zdobyte w 1955 r., a do ostatnich sukcesów należy mistrzostwo Anglii zdobyte dwa razy z rzędu - w roku 2005 i 2006. W 2008 r. klub po raz pierwszy dotarł do finału Ligi Mistrzów. Od czerwca 2009 r. szkoleniowcem Chelsea jest Carlo Ancelotti.


Historia:

 
1905-1930

Po utworzeniu klubu w roku 1905 przez dwóch przedsiębiorców Gusa Mearsa i Fredericka Parkera, pierwszy oficjalny sezon zespół rozpoczął rok później, zajmując 3. miejsce w drugiej lidze pod opieką trenera Johna Robertsona. W sezonie 1907/08 drużyna awansowała na zaplecze Premiership. Nowy manager zespołu David Calderhead pełnił funkcję trenera aż 26 lat. W tym czasie klub przeżywał naprzemiennie sukcesy i porażki aż w sezonie 1914/15 awansował do finału Pucharu Anglii, rozgrywanego na stadionie Old Trafford, w którym zespół Chelsea został jednak pokonany wynikiem 3-0 przez Sheffield United.

1931-60

Do końca roku 1931 Chelsea przemieszczała się między League Two a League One., a od 1931 r. klub nieprzerwanie przez ponad 30 lat grał w pierwszej lidze. Po sezonie 1951/52 trenerem drużyny został Ted Drake, który w ramach modernizacji klubu zmienił odznakę klubowej, zastępując postać starca grafiką literową. Nieoficjalnym przydomkiem klubu stał się "The Drake's Ducklings", co oznacza "kaczątka Drake'a", ale również "kaczątka kaczora". Drake rozwinął system skautingu i dzięki znajomości niższych lig ściągnął do klubu młodych zawodników. W listopadzie 1954 r. klub zajmował w klasyfikacji 12. pozycję, lecz jeszcze w tym samym sezonie zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Anglii, wygrywając w finale z Wolverhampton Wanderers. Kolejny taki sukces udało się zdobyć dopiero 50 lat później. Oprócz tytułu mistrza piłkarze zdobyli także Tarczę Dobroczynności. W kolejnych latach klub utrzymywał się w czołówce tabeli, a w sezonie 1960/61 zawodnik Jimmy Greaves został po raz drugi królem strzelców, zdobywając w sezonie 41 bramek.

1961-90

Okres ten umocnił pozycję Chelsea na rynku angielskim. Zespół odnosił coraz więcej sukcesów w lidze i w krajowych pucharach, zdobywając takie tytuły jak Puchar Ligi (rok 1965), Finał Pucharu Anglii (1967), Puchar Anglii (1970) oraz finał Pucharu Ligi z 1972. Także w tym okresie powstały statystyki, na podstawie których wybrano najlepszego zawodnika roku w klubie. Pierwszym laureatem został bramkarz Peter Bonetti, który rozegrał 21 spotkań bez wpuszczenia bramki. Ze względu na jego zwinność zyskał sobie przydomek "The Cat" (ang. kot).

W 1971 r. Chelsea sięgnęła po swój pierwszy europejski tytuł, pokonując w finale Pucharu Zdobywców Pucharów drużynę Real Madryt po bramce Petera Osgooda. W latach 70. zmodernizowano stadion Stamford Bridge, co przyczyniło się do czasowych problemów finansowych klubu i nadejścia okresu stagnacji, której efektem był spadek do League Two w 1989 r.

1991-2002

W roku 1993 zespół pozyskał takich zawodników jak Didier Deschamps, Gianfranco Zola, Gianluca Vialli, Ruud Gullit, Mark Hughes czy Dennis Wise, co pozwoliło na awans do Premiership, a w roku 1999 klub zajął 3. miejsce w lidze. Kolejne sukcesy to finał Pucharu Anglii (1994), zdobycie Pucharu Anglii (1997), w 1998 zdobycie Pucharu Zdobywców Pucharów, Superpucharu Europy i Pucharu Ligi oraz w 2000 kolejny Puchar Anglii i kolejna Tarcza Dobroczynności.
od 2003

W 2003 klub zostaje zakupiony przez rosyjskiego multimiliardera Romana Abramowicza, a towarzyszące temu inwestycje w szkolenie piłkarzy, działaczy oraz szkółkę młodzieżową przynoszą efekty. Nowy trener Jose Mourinho doprowadza zespół do zdobycia Mistrzostwa Anglii w sezonie 2004/05 na 100-lecie istnienia klubu. W tym samym sezonie drużyna gra w półfinale Ligi Mistrzów i zdobywa Puchar Ligi Angielskiej. W następnym sezonie piłkarze Chelsea skutecznie broni tytułu mistrza, pokonując Manchester United 8 punktami, wygrywa Tarczę Wspólnoty z Arsenalem Londyn 2:1, po dwóch bramkach Didiera Drogby.

W sezonie 2006/07 nie udaje się powtórzyć poprzednich sukcesów i mistrzostwo Anglii zdobywa Manchester United, a w półfinale Ligi Mistrzów przegrywa w rzutach karnych z Liverpoolem. Udało się jednak wygrać Puchar Ligi Angielskiej zakończyć sezon wygraną z Manchesterem United w Pucharze Anglii na nowym stadionie Wembley. Mecz zakończył się wynikiem 1:0 dla Chelsea po dogrywce, w której bramkę zdobył Didier Drogba. W sezonie 2007/08 zarząd sprowadził do klubu nowych zawodników takich jak Florent Malouda, Claudio Pizarro, Alex i Nicolas Anelka, licząc na zwycięstwo w Lidze Mistrzów i odzyskanie mistrzostwa Anglii.

20 września 2007 trener José Mourinho opuścił klub za porozumieniem stron, powody jego odejścia nie zostały wyjaśnione, ale ponoć zadecydowały o tym słabe wyniki w lidze i zremisowany 1:1 mecz w Lidze Mistrzów z Rosenborgiem Trondheim. Jego posadę przejął tymczasowo były trener reprezentacji Izraela Avraham Grant, pod którego opieką zespół pokonał Manchester City 6:0 27 października 2007 r., co było najwyższą wygraną Chelsea od 10 lat. 30 kwietnia 2008 klub awansował do finału Ligi Mistrzów pokonując Liverpool FC, jednak w meczu 21 maja w serii rzutów karnych przegrał z Manchesterem United 5:6. Również z Manchesterem United przegrał walkę o mistrzostwo Anglii. 24 maja kontrakt z Avramem Grantem został rozwiązany, a 11 czerwca 2008 oficjalnie ogłoszono, że od 1 lipca 2008 stanowisko menedżera klubu zajmie dotychczasowy selekcjoner Portugalii Luiz Felipe Scolari. Do zespołu trafił dotychczasowy zawodnik FC Porto José Bosingwa, wypożyczony z Interu Mediolan Ricardo Quaresma oraz Deco, występujący wcześniej w barwach FC Barcelony.

Po serii porażek 9 lutego 2009 Luiz Felipe Scolari został zwolniony ze swojego stanowiska, dwa dni później jego miejsce zajął Holender Guus Hiddink. Pierwszy raz zasiadł na ławce trenerskiej 21 lutego 2009 w zwycięskim meczu z Aston Villą, zakończonym wynikiem 1:0. W sezonie 2008/09 Chelsea doszła do półfinału Ligi Mistrzów, zremisowanego z Barceloną 0:0 i 1:1. 30 maja 2009 Chelsea pokonała w finale Pucharu Anglii Everton F.C. 2:1 po bramkach Didiera Drogby i Franka Lamparda. 1 czerwca 2009 roku nowym trenerem zespołu został Carlo Ancelotti, który podpisał kontrakt do 2012 roku.

Opracował: ToMmek, źródło: Wikipedia